Ketenanalyse 100 meter steilranddijk

Algemeen

Beschrijving van de Scope:

100 meter steilranddijk, met de volgende eigenschappen:\n-De kruin van de dijk is 8 meter breed met verholen taluds van 1:2 en een verholen binnenberm ten behoeve van de stabiliteit van de dijk;\n-Aan de rivierzijde van de dijk ligt extra grond (steilrand), de natuurbuffer. Deze zone heeft een natuurlijk gebruik en behoort niet tot de feitelijke waterkering;\n-Op de kruin van de dijk wordt een onderhoudspad en/of fietspad aangelegd;\n-Aan de binnenzijde wordt een overhoogte van 1,0 m op de berm aangebracht, welke gebruikt kan worden als agrarische grond.

Varianten:

Er zijn twee varianten onderzocht. De steilranddijk waarbij alle lokaal vrijkomende grond/klei (3.500.000m3) lokaal wordt verwerkt in de dijk. Het klassieke dijkontwerp, waarbij slechts 800.000m3 wordt verwerkt in de dijk, en daarnaast 400.000m3 klei van extern wordt aangevoerd en 3.100.000m3 grond/klei wordt afgevoerd.

CO2-uitstoot per LCA-fase

Reductiemaatregelen

Maatregel 1

Lokaal verwerken van grond/klei

Door het lokaal verwerken van alle grond/klei wordt 54% CO2 bespaard. Dit verschil komt voornamelijk tot stand door de transportfase bij het referentieontwerp (klassieke dijk), en het ontbreken daarvan in de Mooder Maas variant. De transportfase is verantwoordelijk voor ongeveer de helft van de emissies van de klassieke dijk waarin een grote hoeveelheid grond afgevoerd moet worden naar een stortlocatie en een kleinere hoeveelheid klei aangevoerd wordt van buitenaf. De steilranddijk variant verwerkt alle materialen (grond/klei) lokaal en verbruikt hiermee 54% minder CO2.

  • Fases: Productiefase, Transportfase, aanleg
  • Reductie in CO2: 87 ton
  • Percentage reductie: 53,7%
  • Inschatting kosten: € 0

CO2-besparing per maatregel